Hoewel beide termen betekenen dat een gebouw historische waarde heeft, is er juridisch en financieel een groot verschil. Geïnventariseerd erfgoed: Het gebouw staat op een wetenschappelijke lijst (inventaris) van de overheid. Dit is vooral informatief. Je mag het pand in de basis nog verbouwen of slopen, maar de gemeente zal bij een vergunning waken over de historische kenmerken (zoals de gevel). Beschermd erfgoed (Monument): Dit is een officieel wettelijk statuut. Het gebouw moet bewaard blijven voor de toekomst. Je hebt een instandhoudingsplicht en je mag niets veranderen (zelfs niet binnen) zonder goedkeuring van het Agentschap Onroerend Erfgoed. Slopen is streng verboden.

De Vlaamse overheid heeft een openbare kaart waarop elk stukje erfgoed is aangeduid. Je hoeft alleen je adres of het kadastraal nummer in te voeren op de website van het Agentschap Onroerend Erfgoed (Geoportaal) om te zien welk statuut op jouw woning rust. De notaris is bovendien verplicht om dit te vermelden in het compromis bij de aankoop van een pand.

De overstromingsgevoeligheid is een wettelijk verplichte score die aangeeft hoe groot het risico is dat een specifiek onroerend goed (het gebouw en het bijbehorende perceel) te maken krijgt met wateroverlast of overstromingen. In Vlaanderen is de verkoper wettelijk verplicht om deze informatie, beter bekend als de G-score (gebouw) en de P-score (perceel), vóór de verkoop transparant te communiceren in alle publiciteit en in de verkoopovereenkomst. Deze scores lopen van klasse A (geen risico) tot klasse D (middelgroot risico).

In principe wel. Zonnepanelen en een thuisbatterij worden juridisch beschouwd als ‘onroerend door bestemming‘ omdat ze vastzitten aan het gebouw. Ze horen dus bij de woning, tenzij de verkoper in de publiciteit of vóór het bod expliciet heeft aangegeven dat ze worden meegenomen of apart moeten worden overgekocht. Bij Peeters Immo leggen we in de compromis altijd zwart-op-wit vast welke installaties exact achterblijven.