Wat betekent erfdienstbaarheid precies?
Een erfdienstbaarheid (soms ook “servituut” genoemd) is een blijvende last of verplichting die rust op een onroerend goed (het dienende erf) ten voordele van een ander onroerend goed (het heersende erf). Het belangrijkste principe is dat de erfdienstbaarheid gekoppeld is aan de gronden zelf, en niet aan de personen. Als je een woning of grond koopt waar een erfdienstbaarheid op rust, neem je die verplichting dus automatisch over. De vorige eigenaar kan die niet zomaar schrappen.
Er zijn verschillende soorten erfdienstbaarheden, elk met hun eigen regels en impact. Recht van doorgang (Weg van overgang): De eigenaar van het heersende erf heeft het recht om over jouw grond te wandelen of te rijden om zijn eigen (vaak ingesloten) perceel of de openbare weg te bereiken. Recht van uitzicht / Bouwverbod: Een verbod om op een bepaalde afstand van de grens te bouwen, of hoger te bouwen dan een afgesproken hoogte, om het licht of het uitzicht van de buren niet te belemmeren. Afwatering (Gootrecht): De verplichting om het regenwater dat van het dak van de buurman stroomt, op te vangen of via jouw grond te laten wegvloeien. Nutsvoorzieningen: De verplichting om toe te staan dat er buizen, kabels of leidingen (voor water, gas, internet of elektriciteit) onder of over jouw grond lopen ten behoeve van de buren of distributienetbeheerders.
Als eigenaar van het dienende erf mag je niets doen dat het gebruik van de erfdienstbaarheid vermindert of bemoeilijkt. Je mag dus niet zomaar een poort op slot doen of een muur bouwen op een recht van doorgang.
